Sinds maandagavond ben ik weer thuis, gelukkig!
Sinds vorige week maandagavond had ik pijn in mijn buik. Midden in de nacht werd ik wakker met hevige steken. Ik besloot bij mijn moeder in bed te kruipen, deze maakte een kruik voor mij en ik nam een ibruprofen. Om vijf uur viel ik (we) weer in slaap.
’s Ochtends had ik rijles, wat prima ging, maar zodra ik thuis was verging ik weer van de pijn. Ik ging in bed liggen en kon gewoon niet lekker liggen. Die avond ging ik, eigenwijs als ik ben, wel naar Sven toe. In het waterbed kon ik niet lekker liggen (alles deed pijn!). De hele nacht heb ik lopen spoken en…overgeven.
Ook woensdagnacht ging het zo en om 3 uur ben ik voor de tv gaan zitten, the OC kijken. Ik bleef maar overgeven en toen besloot ik toch maar eens de huisarts te bellen. Om half 10 ’s ochtends kon ik terecht. Moeders ging mee. In de wachtkamer werd ik helemaal gek. Ik kon niet zitten, dat deed pijn en moest regelmatig overgeven. Om kwarrt over tien kon ik eindelijk naar binnen. De huisarts stuurde me door naar de eerste hulp.
Om half elf was ik bij de eerste hulp waar ik tot tien uur ’s avonds lag. Wat duurt dat lang zeg! Toen de uitslagen bekend waren bleek het dat ik een nierbekkenonsteking heb en een bacterie bij me draag. Ik werd aan het infuus gelegd voor extra vocht en ook de twee soorten antibiotica kreeg ik via het infuus.
Aan bezoek kwam ik niet te kort, poeh, wat kwamen er veel mensen langs! Heel gezellig en lief.
Nu ben ik lekker thuis, niet meer misselijk en heb ik alleen nog pijn als ik te lang sta. Nog even lekker uitzieken en dan maandag weer aan het werk…
Liefs,
Desiree.
Pfoe wat vervelend zeg, maar toch wel goed dat het niets ernstigs is. Wel iets heel vervelends natuurlijk, maar ik schrok toch wel een beetje van je vorige berichtje!
Fijn om te horen dat het nu weer goed met je gaat. Beterschap!